tealaya add

हो, म अक्षर झैँ
मान्छेलाई पढ्ने गर्छु ।

कहिले चोकमा त
कहिले गल्लीमा बसेर
पढ्ने गर्छु ।
कहिले सडक भएर त
कहिले ढुङ्गा भएर
चिन्ने गर्छु ।
हो, अचेल म मान्छेलाई
पढ्ने गर्छु ।

हो, मान्छेलाई म
मुटुले हेर्ने गर्छु
मस्तिष्कले छुने गर्छु
आँखामा टाँस्ने गर्छु
कहिले किनार भएर
कहिले साँघु भएर
म मान्छेलाई पढ्ने गर्छु ।

दोबाटोमा यात्रुको
जिज्ञाशा भएर पढ्ने गर्छु ।
मन्दिरमा माग्न बसेका
आशा भएर पढ्ने गर्छु ।
चौतारीको नजरले झैँ
देउरालीको मायाले झैँ
म मान्छेलाई पढ्ने गर्छु ।

छानो भएर नि
पढ्छु मान्छेलाई ।
दुनो भएर नि पढ्छु मान्छेलाई ।
हो पढिरहन्छु
अचेल म मान्छेलाई ।

घुम्ने मेचमाथि बसी
राष्ट्र सेवक हुँ भन्नेलाई म पढ्दिन ।
हो म त्यो बिल्डिंगमा बसि
गमक्क पर्ने मान्छेलाई नि पढ्दिन ।
त्यो चिल्ला गाडी गुडाई
महानता देखाउनेलाई नि पढ्दिन ।
हो पढ्दिन म ती मान्छेहरूलाई
जसले स्वाभिमानलाई घात गरी
मानवताको विगुल फुकिरहन्छ ।

म त्यो मान्छेलाई पढ्ने गर्छु ।
म त्यो मान्छेलाई चिन्ने गर्छु ।
जो लास भएर नि दीप हुन्छ ,
जो निर्धन भएर नि सम्पन्न हुन्छ ।

म अक्षर झैँ
मान्छेलाई पढ्ने गर्छु ।

 

प्रकासित मिति

 
 
Loading...
Loading...

 

Loading...

ताजा खबर