annapurna add

गणेश धमाला जन्जीर

हामी आमाको कोखबाट खसेका ढुंगा
एक, म हुँ सबैको शीर मेरो पाउमा पर्छ, सबैले ढोग्छन्
अर्को, म नै हुँ जो सबैको पाउबाट कुल्चिन पुग्छु

तर हाम्रो जन्मथलो
एउटै हो- भीर ।

एक- म हुँ सिग्रेट सबैको हानी गर्न जल्ने गर्छु
अर्को- म हुँ दीयो
सबैको दीर्घायुको लागि जल्ने गर्छु !

तर जलाउने एउटै बस्तु हो हामी दुबैलाई- आगो ।

एक- म मान्छे हुँ, कसैको राम्रो छु
अर्को- म त्यही मान्छे हुँ कसैको नराम्रो छु ।

तर हामीलाई जन्मदिने एउटै हुन्- आमा ।

संसारमा सबै राम्रा पनि
संसारमा सबै नराम्रा पनि
तर जो हौं
हामी सबै मान्छे हौं ।

यी सबैको एकमात्र शब्द
म हुँ विश्वास
ज-जस्ले गरे उसैको राम्रो
ज-जस्ले गरेनन् उसैको नराम्रो !

द्रष्टव्य: धमाला सुर्खेत, नेपाल (हाल: भारत मुम्बई) निवासी हुन् ।

प्रकासित मिति

 
 
Loading...
Loading...

 

Loading...

 

ताजा खबर